BUDYNEK PRZY RASZYŃSKIEJ

Budynek na Raszyńskiej otrzymaliśmy w roku 1999 wygrywając przetarg na dwudziestoletnią dzierżawę. Jest to szkolny budynek z lat trzydziestych XX wieku. Przed drugą wojną światową mieściła się tu Szkoła Ćwiczeń.

Budynek został poddany gruntownemu remontowi. Zmieniliśmy elewację, zbudowaliśmy nowoczesne boisko, stworzyliśmy pracownie: chemiczną, fizyczną, biologiczną, ceramiczną, siłownię, bibliotekę bufet, małą salę kinową i kawiarenkę internetową. W budynku znajduje się poza tym stołówka i sala gimnastyczna z szatniami wyposażonymi w prysznice.


BUDYNEK PRZY BEDNARSKIEJ

Dawny dom łaziebny Majewskiej przy Bednarskiej należy do najcenniejszych, i zarazem najbardziej efektownych zabytków na Powiślu. Dziś jego elewacja wymaga pilnego remontu.

Gmach wyróżniający się potężnym, klasycystycznym portykiem wspartym na sześciu korynckich kolumnach stanął już po upadku powstania listopadowego. Inicjatorem budowy była rodzina Stanisława Majewskiego, właściciela handlu na rogu Bednarskiej i Sowiej.

Jest to gmach późnoklasycystyczny, o bardzo prostej kompozycji bryły i niemal ascetycznym ukształtowaniu bocznych partii fasady. Ich jedyną dekoracją są boniowania pasowe, niewielkie płyciny i nadokienniki. Za to sam portyk nadaje budowli monumentalne wrażenie. Jego fronton wypełniony został dekoracją rzeźbiarką dłuta Pawła Malińskiego ukazującą pluskający w oceanie dwór Neptuna i Amfiryty - a więc odwołujący się w jakiś sposób do funkcji budynku.

Miejsce pod budowę gmachu było wybrane znakomicie. U wylotu Bednarskiej aż do czasu budowy mostu Kierbedzia przerzucano przez Wisłę mosty łyżwowe. Każdy, kto chciał dostać się do Warszawy od strony Pragi, musiał przejechać koło łaźni. Ulica była niesłychanie ruchliwa. A tuż obok stały hotele, działały restauracje. Były też łaźnie.

Gmach łaźni jakimś cudem przetrwał Powstanie Warszawskie. Poważnym uszkodzeniom uległ portyk z płaskorzeźbą Malińskiego.

Zabytek odbudowano, dostawiając od tyłu nowe skrzydło, zharmonizowane kształtem z zabytkową architekturą. Odtworzono też płaskorzeźbę w portyku. Rusztowanie z fasady zdjęto przed 22 lipca 1953 r.

Budynek utracił swoją pierwotną funkcję. Tam gdzie przed laty pluskali się warszawiacy, najpierw uczyły się dzieci, później zaś nudzili się na szkoleniach działacze partyjni. Umieszczono tu bowiem warszawski ośrodek kształcenia ideologicznego PZPR. Dziś jest tu liceum społeczne. Niestety, fasada budowli, tak jak w latach międzywojennych, ponownie rozpada się w oczach i wymaga pilnego remontu.

METRYKA DOMU:
Adres: Bednarska 2/4
Numer hipoteczny: 2683
Zbudowany: 1832-35
Projektant: Alfons Kropiwnicki

wybór z tekstu Jerzego S. Majewskiego,
Gazeta Stołeczna,
06-03-2002